Ana Makale içeriği

Özet

Okul dışı tarih öğretimi birinci elden kaynak sunup, öğrenciyi kanıtlarla karşı karşıya getirdiği için eğitim öğretimde önemi gittikçe artmaktadır. Tarih öğretmenlerinin okul dışı tarih öğretimine ağırlık vermeleri de dersin kalıcılığını arttırarak öğrencilerde tarihsel ve düşünme becerilerinin gelişmesine olanak sağlayacaktır. Bu çalışmanın amacı tarih öğretmenlerinin okul dışı tarih öğretimine ilişkin algılarını ortaya koymaktır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu Gaziantep ili Şahinbey ve Şehitkamil ilçelerinde ortaöğretim kurumları olan liselerde görev yapan 128 tarih öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Yazıcı ve Yıldırım (2017) tarafından geliştirilen “Okul Dışı Tarih Öğretimi Algı Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 istatistiksel yazılımından yararlanılarak frekans, aritmetik ortalama, standart sapma gibi betimsel istatistikler ve t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçları tarih öğretmenlerinin okul dışı tarih öğretimine ilişkin algılarının yüksek ( =4,24) olduğu belirlenmiştir. Yine araştırma sonucunda tarih öğretmenlerinin okul dışı tarih öğretimine ilişkin algıları cinsiyet, mezun oldukları fakülte ve kıdem değişkenlerine göre benzer bulunmuştur. Bu sonuçlara göre tarih öğretmenlerinin okul dışı tarih öğretimine daha fazla ağırlık vermesi gerektiği önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Okul dışı öğretim okul dışı tarih öğretimi tarih öğretmenleri

Makale Detayları

Referanslar

  1. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
  2. Işık, H. (2008). İlköğretimde tarih konularının yerel tarih ile ilişkilendirilmesinin öğrenci başarısına etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(4), s. 290-310.
  3. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınevi.
  4. Kemper, E. vd. Stringfield, S. and Teddlie, C. (2003). Sampling strategies in social science
  5. research. In A. Tashakkori & C. Teddlie (Eds.), Handbook of mixed methods in social
  6. and behavioral research. Thousand Oaks, CA: 273-296.
  7. Özçelik, İ. (1993). Tarih Araştırmalarında Yöntem ve Teknikler. Ankara, s. 2-3.
  8. Safran, M. ve Ata, B. (1998). Okul dışı tarih öğretimi. GÜ Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi,
  9. 18 (1), 87-94.
  10. Safran, M. ve Ata, B. (2006). Okul dışı tarih öğretimi. Tarih Eğitimi Makale ve Bildiriler. Ankara: Gazi Kitabevi.
  11. Yazıcı, F. ve Yıldırım, T. (2017). Okul Dışı Tarih Öğretimi ve Sosyal Zekâ Arasındaki
  12. İlişkinin Yol Analiziyle İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim
  13. Fakültesi Dergisi (KEFAD) 18 (2), Ağustos, s. 733-755.
  14. Yeşilbursa, C.C. (2008), Sosyal Bilgiler Öğretiminde Tarihi Yerlerin Kullanımı. TÜBAR,
  15. XXIlI, Bahar, s.209-222.
  16. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2000). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.