The Historical Continuity and Semantic Field of Home in Turkish

Authors

DOI:

https://doi.org/10.63556/ankad.v10i3.443

Keywords:

Turkish language, linguistics, historical periods of Turkish, semantics, conceptual field, home

Abstract

This study aims to examine the formal, semantic, and conceptual development of the word ev (“home/house”) across the historical periods of Turkish. It focuses on both the phonetic and semantic changes the word has undergone, drawing on data from Köktürk (Old Turkic), Old Uyghur, Karakhanid, Khwarezm–Kipchak, Old Anatolian, and Chagatai Turkish, as well as from contemporary Turkic languages. These changes are analyzed through a combination of diachronic and synchronic approaches. As the Turkish language has undergone various phonetic developments over time, the word ev has likewise been subject to a range of transformations. Its evolution follows a trajectory that is largely consistent with broader patterns of historical sound change in Turkish. The main objective of this study is to demonstrate that the concept of ev in Turkish has not been limited to a physical space of habitation, but has gradually developed into a cultural, social, and metaphorical construct. In this respect, the study seeks to identify the processes of semantic expansion and change by examining the usage of ev in historical texts. It also explores how the concept has acquired new layers of meaning in relation to cultural symbolism, particularly in connection with the transition to settled life, family structures, social roles, and emotional belonging. The findings are expected to shed light on the historical foundations of spatiality and belonging in Turkish and to contribute to a better understanding of the cognitive framework of Turkish culture within the perspective of Conceptual Metaphor Theory. Ultimately, the study aims to highlight the continuity of the Turkish language, its cultural memory, and the deeper structure of its lexical system.

References

Akkuş, M. (2018). Kitāb-ı gunya. Ankara: TDK Yayınları.

Aksan, D. (2015). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dilbilim. Ankara: TDK Yayınları.

Altaylı, S. (2018). Azerbaycan Türkçesi sözlüğü 1. cilt a-k. Ankara: TDK Yayınları.

Arat, R. R. (1998). Yusuf Has Hâcib Kutadgu Bilig II tercüme. Ankara: TTK Yayınları.

Arat, R. R. (2007). Kutadgu Bilig I metin. Ankara: TDK Yayınları.

Argunşah, M. & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit Yayınları.

Arıkoğlu, E. & Tosun, İ. (2024). Tuvaca-Türkçe sözlük. Ankara: TDK Yayınları.

Arıkoğlu, E. (2005). Örnekli Hakasça-Türkçe sözlük. Ankara: Akçağ Yayınları.

Austin, J. L. (2009). Söylemek ve yapmak (R. L. Aysever, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.

Baskakov N. A. (1967). Russko-Karakalpakskij slovar’. Moskva: Izdatel’stvo.

Baskakov, N. A. (1991). Gagauz Türkçesinin sözlüğü (İ. Kaynak & A. Doğru, Çev.). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

Bayram, B. (2019). Çuvaş Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Berta, Á. (2010). Sözlerimi iyi dinleyin.. Türk ve Uygur runik yazıtlarının karşılaştırmalı yayını (E. Yılmaz, Çev.). Ankara: TDK Yayınları.

Beydili, C. (2004). Türk mitolojisi ansiklopedik sözlük (E. Ercan, Çev.). Ankara: Yurt Kitap-Yayın.

Clauson, S. G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth century Turkish. London: Oxford University.

Eckmann, J. (2014). Nehcü’l-Ferādı̇̄s. uştmaḫlarnın͡g açuq yolı (cennetlerin açık yolu) (S. Tezcan & H. Zülfikar, Yay.). Ankara: TDK Yayınları.

Ehmetyanov, R., Möhemmetinov, R., Nurieva, F. & Ganiev, F. (2014). Türkçe-Tatarca sözlük (M. Öner, Çev.). Ankara: TDK Yayınları.

Eliade, M. (2003). Dinler tarihine giriş (L. Arslan, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınları.

Ercilasun, A. B. & Akkoyunlu, Z. (2018). Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’t-Türk giriş-metin-çeviri-notlar-dizin. Ankara: TDK Yayınları.

Ergene, O. (2017). Gülistan tercümesi (Sibîcâbî, Çev.). Ankara: TDK Yayınları.

Ergin, M. (2018). Dede Korkut kitabı 1-2. Ankara: TDK Yayınları.

Ergönenç, D. & Bulgarova, M. (2024). Nogay Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Gömeç, S. Y. (2018). Türklerde aile. Düşünce ve Tarih Dergisi, 4(49), 4–15.

Günay, D. (2004). Dil ve iletişim. İstanbul: Multilingual Yayınları.

Gündüz, Ş. (2022). Din ve inanç sözlüğü. İstanbul: Vadi Yayınları.

Hançerlioğlu, O. (2000). İslâm inançları sözlüğü. Ankara: Remzi Kitabevi.

Kaçalin, M. S. (2011). Niyāzı̇̄ Nevāyī’nin sözleri ve Çağatayca tanıklar. Ankara: TDK Yayınları.

Kafesoğlu, İ. (2017). Türk millî kültürü. İstanbul: Ötüken Neşriyat.

Kaya, C. (2019). Uygurca Altun Yaruk: giriş, metin ve dizin. Ankara: TDK Yayınları.

Kaya, M. (2020). Halaçlar ve dilleri. [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Koç, K., Bayniyazov A. & Başkapan V. (2021). Kazak Türkçesi-Türkiye Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Lakoff, G. & Johnson, M. (2015). Metaforlar hayat, anlam ve dil. İstanbul: İthaki Yayınları.

Lukasik, J. (2024). The etymology of the Turkic ev, eb, üj etc. ‘House’. Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis, 141(2024), 231–267.

Nadalyaev, V. M. vd. (1969). Drevnetyurkskiy slovar’. Leningrad: Izdat.

Nasakali, E. G. & Duranlı, M. (2019). Altayca-Türkçe sözlük. Ankara: TDK Yayınları.

Necip, E. N. (2008). Yeni Uygur Türkçesi sözlüğü (İ. Kurban, Çev.). Ankara: TDK Yayınları.

Ögel, B. (1978). Türk kültür tarihine giriş 3. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

Ögel, B. (1995). Türk mitolojisi II. Ankara: TTK Basımevi.

Ölmez Kargı, Z. (1996). Şecere-i Terākime (Türkmenlerin soykütüğü). İstanbul: Simurg Yayınları.

Öner, M. (2015). Kazan-Tatar Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Özşahin, M. (2017). Başkurt Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Pekacar, Ç. (2011). Kumuk Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Räsänen, M. (1969). Versuch eines etymologischen wörterbuchs der Türksprachen. Helsinki: Oumalais-Ugrilainen Seura.

Sleptsov, P. A. (1972). Yakutsko-Russkiy slovar’. Moskva: İzdatel’stvo.

Stachowski M. (1997). Dolganische wortbildung. Kraków: Ksiegarnia Akademieka.

Starostin, S. & Dybo A. & Mudrak O. (2003). Etymological dictionary of the Altaic languages. Leiden, Boston: Brill.

Şeyyad, H. (2019). Yūsuf ve Zelı̇̄ḫā [gramer-metin-çeviri-notlar-sözlük-dizin-tıpkıbasım] (haz. İ. Taş). Ankara: TDK Yayınları.

Tavkul, U. (2020). Karaçay-Malkar Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Tekin, Ş. (2019). Uygurca metinler II Maytrısimit Burkancıların mehdîsi Maitreya ile buluşma Uygurca iptidaî bir dram. Ankara: TDK Yayınları.

Tenişev, E. R. (2001). Sravnitel’no-istoriçeskaya grammatika Tyurkskih yazıkov. leksika C. IV., Nauka.

Tietze, A. (2016). Tarihi ve etimolojik Türkiye Türkçesi lügati C. I. (A-E). Ankara: TÜBA.

Toparlı, R., H. Vural & R. Karaatlı (2019). Kıpçak Türkçesi sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.

Türkçe Sözlük. (2023). Ankara: TDK Yayınları.

Ünlü, S. (2012). Harezm-Altınordu Türkçesi sözlüğü. Konya: Eğitim Yayınevi.

Ünlü, S. (2013). Çağatay Türkçesi sözlüğü. Konya: Eğitim Yayınevi.

Wilkens, J. (2021). Handwörterbuch des Altuigurischen Altuigurisch-Deutsch-Türkisch. Universitätsverlag Göttingen.

Yılmaz, E., Demir, N., & Küçük, M. (2013). Kısas-ı Enbiya. Ankara: TDK Yayınları.

Yudahin, K. K. (2011). Kırgız sözlüğü (A. Taymas, Çev.). Ankara: TDK Yayınları.

Yusupova, N. (2023). Türkçe-Özbekçe sözlük. Ankara: TDK Yayınları.

Yüce, N. (2014). Mukaddimetü’l-Edeb. Ankara: TDK Yayınları.

Downloads

Published

2026-09-23

How to Cite

KORKUT, G. (2026). The Historical Continuity and Semantic Field of Home in Turkish. Journal of Anatolian Cultural Research, 10(3), 1576-1591. https://doi.org/10.63556/ankad.v10i3.443